Friday, January 19, 2007

I don't Know How You'll Call This

I don't know if I'm just paranoid, over-reacting or just interpreting what I am going through right now.
I'm feeling bad, coz I think he's avoiding me..
I'm not really sure though, but that's how I call it.
He's not like that before,,long before I blurted out the truth.
If it's wrong to be honest with him, then, I have sinned against him.
I may have just confused him more..

Ilang araw ko na rin siyang naaabutang online. Madalas ako na ang nauunang umalis dahil hindi ko na matagalan ang pagod at antok, mejo hindi pa rin ako nakakabawi ng antok sa mga panahong to. 2nd week pa lang pero mejo bumibigat na ang mga dapat gawin, pero okay lang, I can bear pa naman, as long as in the end, DL pa rin ako,,okay na sa akin..

Pa birthday gift man lang sa kin.

So back to him..
one week na kaming hindi nag-uusap.
And I don't know if he's just busy or iniiwasan niya ako, or ayaw na niya akong kausapin pa talaga.
Last Wednesday,pumasok ako ng maaga just to see him. Mejo matagal ko na rin siyang hindi nakikita so nagpunta ako ng maaga sa Miguel just for him.

Nung lumabas na sila..
kunwari unaware ako,,man,,I saw him, nagulat ako kasi he looks good, I mean, He looks nice in his white jacket.,,plus, I like the color of his shoes. Hehe.

Anyway, nung makita ko siya, hindi siya nakatingin.
Dumating si Jaime and I talked to him.
Supposedly, ituturo ko siya kay Jaime, since I learned, classmates sila sa isang class.
Unfortunately, I ended up not making him 'turo' kay Jaime.
I'm not sure kung nakita niya ko.
Ang nakita ko lang, parang mejo umatras siya, at one point at may biglang sinilip sa direction kung saan ako nakatayo.
Hindi ko alam kung ako ba ang nakita niya or ibang tao.,if ever ako, malamang kausap ko si Jaime nung mga panahong dumaan siya.

Before ako pumasok sa PHILPER class ko, tinext ko siya. I said I saw him, he's wearing blah blah blah, etc, etc,

So I thought, sasagot siya. Hindi ko alam kung wala lang siyang load or talagang ayaw sumagot. well, anyway, in short, hindi siya nagreply.

So, naiisip o tuloy: is there something wrong with what I said? or with what I've done?

I really feel bad.
Hindi ako nagpapakaplastic pero gusto kong umiyak.
Alam kong hindi ko pa siya mahal.
Pero, it's a feeling of hurt e, sinong hindi sasama ang loob?
Clearly, hindi masama ang loob ko na as in galit ako,
I just feel sorry, guilty, and syempre super sad.

Kung talagang napapsmile ko siya..hmm..well thank you.. pero hindi ko rin talaga alam,,ilan ba kaming sinasabihan niya ng ganun???
Baka hindi naman talaga, I know, even if he doesn't say..
isang babae lang ang makakapagpasaya sa kanya, at yon ang girl na gusto niya for over a year already.

Hindi ko dapat baguhina ng sarili ko para sa kanya.
Kung ano ang nasa akin, well, those are the things that comprise a Joanne.
Innate yun e,,so ako yun..those things make me different from others.

I can never be the girl or the standard ng isang babaeng hinahanap niya.

Kung talagang umiiwas siya,,fine!
Wala akong magagawa.

Kung ayaw niya akong:
kausapin
at
makita

wala rin akong magagawa..it's his decision..
ayokong ipagpilitan ang sarili ko sa taong hindi ko alama kung ano talaga ang tingin sa akin.

He's just nice..a really nice guy..yung tipong hindi kana hihiling ng iba..sana alam niya yun,.

kung hindi na ako nageexist sa kanya..well fine,,thanks anyway for being your friend kahit na short time lang.

Ganyan naman ang buhay sa mundong 'to.
Minsan, mahalaga ka sa isang tao, or tinuturing ka niyang part ng buhay niya
pero at one point. hindi ka na rin niya maiisip pa,

Ang lesson lang siguro:
don't ever ever dare to expect anything from a person.,
especially, kung walang assurance
lalo na sa isang taong MAY MAHAL NAMANG IBA.

0 comments:

Related Posts with Thumbnails
 

My Open Notebook Copyright © 2012 Design by Antonia Sundrani Vinte e poucos